26 Ekim 2020 Pazartesi

BENİM GÜZEL MANOLYAM (SON)

 

MANOLYA AĞACININ ÖYKÜSÜ

Nişan töreni başlamak üzere. Biz ağaçlar, kalabalığı yarıp kuş bakışı seyrediyoruz bu güzel seremoniyi. Her yerde küçük küçük insan öbekleri var, neşeyle hasbihal ediyorlar. Defne Hanım ve organizasyon ekibi günlerdir bu özel gün için hazırlanıyor. Üzerimize asılı fenerler, balonlar, konfetilerle bayramlıklarını giyinmiş çocuklar kadar mutluyuz şimdi. Ayrıca güzel gelinin nedimeleri olarak çok da gururluyuz. 

Konuklar bütün zarafetleriyle tören alanındaki yerlerini alıyorlar. Sarmal kedisi bile kırmızı papyon takmış. Nevhan Hanım’ın gözleri kızarmış mı yoksa bana mı öyle geliyor? Vücudunu sımsıkı saran siyah elbisesiyle olduğundan biraz daha zayıf görünmeyi başarabilmiş sanki. Kadim komşu, rengârenk kır çiçeklerini gelenlerin yakasına takmakla meşgul.

Ev sahibemiz, evlendikten sonra sırf bizi terk etmemek için nişanlısı Doruk’un yeni aldığı eve taşınma fikrini ısrarla reddetti. Düğünden sonra da bu evde yaşayacaklarını öğrendiğimizde çok mutlu olduk. Biliyoruz ki onların eşsiz ahengi bahçemize renk katacak, mutluluklarını duyan çiçekler topraktan heyecanla fışkıracak, onların vereceği meyveler kim bilir bizi nasıl coşturacak. Kuş cıvıltılarına çocuk sesleri karışacak. Ilık nefesleriyle şifa üfleyecekler bedenlerimize. Topraklarımıza, köklerimize umut aşılayacaklar. Biz de onları taç örtümüzün altında kucaklayacağız. Bağımız, ağımız kuvvetlensin diye derinlere, en derinlere kök salacağız. Sıcak yaz akşamlarında serinlemek için gölgemizde oturup sohbet edecekler. Günü, derdi, sevinci; güzü, yazı, denizi konuşacaklar uzun uzun. Birlikte çok büyük bir aile olacağız.

Şışşş bir dakika, alkış sesleri geldiğine göre tören başlıyor olmalı. Evet evet, gerçekten de öyle. Gelin ve damat neşeli bir müzik eşliğinde kırmızı halıda yürüyorlar şimdi. Flaşlar patlıyor, başlarından aşağıya kırmızı gül yaprakları dökülüyor. Pistin ortasına geldiklerinde müzik değişiyor. O da ne, en sevdiğim şarkı çalıyor yine. “Beni güzel manolyam.” Şu an üzerimden titreyerek dökülen birkaç kuru yaprak sevinç gözyaşlarım benim. 

Eyyy bu yeşil bahçenin en güzel çiçeği, gelinlerin en merhametlisi, defnelerin en görkemlisi, uzun bedenimi önünde eğip, dallarımla reverans yapıp, kulağına doğru usulca yaklaşıp, döküyorum içimi: "Bizi yalnızlığa terk etmediğin için; burada, bu güzel bahçede onurlu bir şekilde yaşayıp, yaşlanmamıza izin verdiğin için; her sabah uyandığında başını göğe kaldırıp bizi selamladığın için; bizi sevginle sulayıp, şefkatinle kuşattığın için; fırtınada harap olan dallarımızı özenle sarıp sarmaladığın, bizi koruyup koladığın  için sana teşekkür ederiz. Yuvadan uçan evlatlarına her ebeveynin dediği gibi "bu kollar, bu dallar, bu yaşlı gövdeler seni her zaman, her koşulda kucaklamaya hazır. 

Günün kutlu, yarınların umutlu, bahçen hep şenlik olsun güzel gelin. 

 

                                                                          Senin Güzel Manolyan

                                                                                        BİTTİ


Resim (Kaynak): Duvar Online

33 yorum:

  1. Terk etmemesi iyi olmuş. Böyle bahçe aramakla bulunmuyor.

    YanıtlayınSil
  2. Yıldız hanım kayboldunuz bu ara Nevhan hanım son bölümde de yer almış :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Arka arkaya kongre hazırlıklarımız oldu. Hala da devam ediyor. Pek vakit bulamadım, haklısın. Nevhan'sız olmaz. Çokkkkk teşekkürler 😊🤚

      Sil
    2. Kolay gelsin iyi çalışmalar

      Sil
    3. Çokkkkk teşekkür ederim 🙏😊🤚

      Sil
  3. "Şu an üzerimden titreyerek dökülen birkaç kuru yaprak sevinç gözyaşlarım benim"

    Ne kadar hoş ve naif bir cümle bu.Bayıldım 😍

    YanıtlayınSil
  4. Mutlu son.
    Yakışır o güzel bahçenin güzel sakinlerine.
    :)

    YanıtlayınSil
  5. Sımsıcacık, insanın içini ısıtan öykü :) Ağaçları bırakıp gitmemesine çok sevindim. Umarım bir gün öyle bahçeli ve bol ağaçlı evimiz olur:)

    YanıtlayınSil
  6. mutlu sonla bitti:) defne'nin bahçesini bırakıp gimemesine sevindim :)

    YanıtlayınSil
  7. hem şirin hem komik hem tatlıydıııı :) eline sağlııık :)

    YanıtlayınSil
  8. Gerçekten hikâyeye çok ilginç bir bakışla yaklaşmışsın. Ağaçların adeta sözcüsü olmuşsun. Bu kadar anlamlı anlatman da senin ayrıcalığın. Kutluyorum seni canım. Yalnızca; kedisi olan bir evde yaşıyorum ve insanlarla tam sosyalleşemeyen biri olan ben onu çok seviyorum. Belki ses çıkarmadığındandır diye düşünüyorum. Aslında sizleri en az bir kez görmek ve konuşmak isterdim. Sorum şu: Kedileri sever misin kızım?
    Sevgiyle kucaklıyorum seni.

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba Ece ablacığım, uzun bir aradan sonra sizi sayfamda görmek çok güzel. Kucağımda sevip okşayamasam da hayvanları çok severim. Onlara karşı çok merhametliyimdir. Onlardan hiçbir zaman zarar gelmez, bunu biliyorum. Bu öyküye gelince, dört bölümden oluşan uzun bir seriydi.Daha önceki bölümlerde de bahsettiğim gibi Sarmal kırıp döken, biraz afacan bir kedi. Herkes beni sevinsin, herkes benimle ilgilensin istiyor. Ağaçlar ise bütün ilginin Sarmal'ın üzerinde toplanmasından mustaripler. O yüzden aralarında böyle bir diyalog oldu. Ama hayvan dostlarının naif yüreklerini incetecekse o kısmı keseriz gider😇😊😍

      Sil
  9. Bu yorum yazar tarafından kaldırıldı.

    YanıtlayınSil
  10. Malum işler güçler sebebiyle ben de bir parça uzak kaldım Yıldız hanım. Serinin ilk bölümünü okumuştum. Finalde, ev sahibi ve manolya ağacının birbirlerine olan sevgilerinin şiirsel anlatımından çok etkilendim. Çok başarılıydı inanın.

    Hikaye, öykü adını her ne dersek diyelim çok ilginç değil mi? Anlatım ve kurguda dipsiz kuyu, sonsuz derya gibi. Zamanın, mekânın, kahramanların ve olayların olabildiğince özgürce seçimi -sizin yukarıdaki öykünüzdeki gibi- fiziksel suretlerin derin anlamları ifade ettikleri, çağrıştırdıkları hareketlerin oluş biçimi. Paragrafların şiirsel bir uslüb ile okuyucuya servis edilmesi. Bize kalan ise işte bu kıymetli enstrümanların toplandığı orkestrayı iyi yönetebilmek.

    Siz bu işi iyi yapıyorsunuz. Çok zengin bir kurgu yeteneğiniz var. Kutlarım..

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel sözler bunlar Taner Bey, mutlu oldum, çok teşekkür ederim, eksik olmayın 🙏😊🤚

      Sil
  11. ne kadar güzel oldu bu hikaye de diğerleri gibi :) severek okudum. ağaçlara bayılırım çok kıymetliler bizler için. öğrettiği düşündürdüğü çok şey oldu bu hikayenin. emeğine sağlık Sibel abla. kalemin daim olsun.

    YanıtlayınSil
  12. Bir oh çektim mutlu sonla bitince :)

    YanıtlayınSil
    Yanıtlar
    1. Evet, umut aşılamak her zaman iyidir Arsel. Çokkkkk teşekkürler

      Sil
  13. Okurken için aydınlandı 😊

    YanıtlayınSil
  14. Okurken için aydınlandı 😊

    YanıtlayınSil
  15. Okurken için aydınlandı 😊

    YanıtlayınSil
  16. Ne güzel bir hikaye serisi ve ne güzel bir sondu. Umut aşıladı hepimize,kalemine sağlık canım :)

    YanıtlayınSil
  17. Kalemine sağlık canım. O resimdeki bankta oturmak istedim 😊

    YanıtlayınSil